Verhalen & herkenning

Mijn ervaring

Mijn moeder is in 2021 overleden en ik wil graag mijn verhaal doen. Ik merk dat ik dit spannend vindt maar ik ga het alsnog doen. In augustus 2021 begon mijn moeder soms bloed op te hoesten. Hiervoor had ze al klachten gehad maar nooit naar de huisarts gegaan. Na deze klacht is ze alsnog naar de huisarts gegaan en daarna naar het ziekenhuis. Binnen een week kreeg ze te horen dat ze kanker had in de longen, lever, in de heup en nog andere plekken en dat ze ongeneeselijk ziek was. Ik woonde toen bij haar en heb ze zorg op mij genomen. Ik heb geholpen met medicatie en met de sonde en was er 24 uur per dag. Op november van dat jaar is ze helaas overleden. Hierna woonde ik op mijzelf, alleen, en begon mijn rouwprocess. Dit was heel eenzaam en ter informatie, ik heb autisme, dus het was zowiezo al moeilijker. 3 Jaar lang heb ik het heel moeilijk gehad, geisoleerd, niet uit bed kunnen komen en mijn kamer werd steeds meer vervuild. Na deze 3 jaar heb ik uiteindelijk hulp ontvangen vanuit verschillende hoeken om toch een beetje mijn leven op de rit te krijgen. Dit is nogsteeds iets waar ik mee bezig ben. De reden dat ik mijn verhaal doe is toch in de hoop dat mensen er toch iets in herkennen en misschien toch een soort troost kunnen vinden in dat uiteindelijk, hoe zwaar het ook is, je uit die put kan komen. Ik heb een foto van mijn moeder op mijn kamer, en ookal vind ik het lastig om het er over te hebben, met kleine stapjes kom je er wel.